SONETI SA SELA

Knjiga Soneti sa sela Slobodana Zubanovića glas je pune lirske zrelosti i sabranosti, u kojem pesnik vrhuni svoj lični ton ali se i saglašava sa poetičkim precima i savremenicima. Kada se liričar koga će svaki tumač prvo počastiti oznakom urbanog pesnika pojavi sa knjigom soneta, pa još „sa sela“, onda to znači, što pevaše Crnjanski, „jedan stepen više“. Velikog lirskog melanholika često se dosećamo čitajući Zubanovićeve stišane i na svaki način odmerene stihove, u kojima je negdašnja sveprisutna ironija uveliko ustupila mesto elegičnim notama. Zapravo, obe su lirske intonacije u ovoj pažljivo komponovanoj zbirci prisutne u sadejstvu, što produbljuje ukupan autorski učinak. Dodir sa elementarnim, prisni pejzaž i ritam, kao protivteža gradskom, čini pozorje za suštije iskustvene uvide i intimna sumiranja.