Pre sto godina, Vuk Stefanović Karadžić je u Beču, 1814. godine objavio Malu prostonarodnju slaveno-serpsku pjesnaricu. Ta knjiga je bila plod podsticaja od strane Jerneja Kopitara i ličnog pamćenja samoga Vuka. Ona je objavljena u vreme kada su najznačajniji evropski duhovi tog vremena, Lesing, Herder,, braća Šlegl, Brentan, Gete, braća Grim, već uveliko pozdravljali poeziju iz „kolektivne duše“, kao najuzvišeniji izraz svakog naroda. U Zavodovoj biblioteci Jedan tom, sva četiri toma znamenitih Vukovih Srpskih narodnih pjesama, objavljuju se kao jedinstvena celina, koja predstavlja izbor najbolje poezije srpskoga naroda. Prema rečima priređivača ovog izdanja , prof. dr Snežane Samardžije, ta poezija koja je čuvala glasove predaka i spajala ih sa potomcima, nije bila samo najbolji izdanak kulture Srba, već i neraskidiva spona ovih prostora sa svekolikom civilizacijom.