MEMOARI PESKA - Biblioteka "Nova Dela"

    Dragan Jovanović Danilov pretežnu meru poetičke osobenosti u odnosu na pesničku okolinu zasniva na unekoliko izdvojenoj poziciji pesničkog subjekta, izmaknutog iz presne svakidašnjice u samosazdane prostore u kojima vladaju imaginativno, estetsko i čulno. Danilov je pesnik koji odbija da prihvati da je civilizacija knjige izgubila primat, i da je produhovljeni doživljaj sebe i stvari oko sebe stav koji ne pripada pojedinstvu našeg doba ekranske i potrošačke kulture.Otuda i odlike koje su i dosad redovno i uopšteno krštavane kao barokne: prisno sadejstvo zvučnih i likovnih elemenata pesničkog govora, sklonost ka neobičnom i nenadnim obrtima, spajanje udaljenih stvarnosnih nivoa, povišenost tona koji sadržava, naizmence, lirski patos, ironiju i autoironiju, ponegde i fine humorne oduške. Glas produbljene zrelosti čujemo i razumevamo u Danilovljevim pesmama u kojima pokreće neiscrpna pitanja pesničke i ljudske samoartikulacije, govora i tišine, dok pesnik u deonicama erotičkih podsticaja obnavlja prepoznatljiv, mestimice preciozan i verbalno razbokoren autorski rukopis po kojem ga odranije prepoznajemo.