Nekropolje, sa naznakom Knjiga druga, pretenduje na zapažen odjek u uspeh koji je pod istim naslovom doživela i prva knjiga akademika Predraga Palavestre. I u prvoj i u drugoj knjizi, akademik Palavestra svedoči o vremenu kada je, kao direktor Instituta za književnost i umetnost i predsednik Srpskog PEN-a, zatim kao kritičar i istoriograf književnosti, bio neizbežni svedok i sudionik najznačajnijih kulturnih, koja su u bivšoj Jugoslaviji bili po prirodi stvari i politički događaji. Bez obzira na njihovu različitost, očigledno je da je ovo delo akademika Palavestre bilo inspirisano čuvenom Autobiografijom o drugima Borislava Mihailovića Mihiza. Njemu je, uostalom, u ovom, drugom delu Nekropolja posvećen jedan od najzanimljivijih tekstova, pod naslovom: Grob u Irigu. U ovoj knjizi objavljena su i sećanja na Krležu, Đilasa, Vaska Popu, Danila Kiša, Mihajla Mihajlova, ali i na rad čuvenog Odbora za odbranu slobode misli i izražavanja. U knjizi se, takođe, posebno se izdvaja tekst posvećen Selimoviću. Andriću, islamu i Bošnjacima. Palavestra u svom najnovijem delu osim sinteza o duhu vremena, daje i obilje podataka, ali, uz sve to, i teorijske utemeljene sudove o književnim i kulturno-civilizacijskim prilikama u kojima su živeli njegovi junaci i on sam. To vreme akademik Palavestra bespoštedno predstavlja u svom njegovom „ozračju“ ketmanstva, prerušavanja, političkog kameleontva. S druge strane, ono ostaje zapamćeno i kao „zlatno“ vreme srpske književnosti i kulture. O tome na svoj poseban način svedoči i ova više nego zanimljiva knjiga.