Selimir Radulović – DVANAEST

1. izdanje – 2018. god.

Autor: Selimir Radulović

Poezija Selimira Radulovića nastaje iz doživljaja promašenosti čovekovog otuđenja u odnosu na Tvorca, Svedržitelja i Spasitelja, te pokušaja da se u svesti ponovo utvrde sadržaji koji su, naizgled, potpuno nestali iz svesti ne samo širih društvenih slojeva, nego i iz svesti dragocenih, spasonosnih pojedinaca, onih zbog kojih bi Bog spremno sačuvao svet od konačnog postradanja.

U tom pogledu on nije u srpskom pesništvu baš sasvim usamljena pojava. Religijskom iskustvu, svako na svoj način, vraćali su se u Vasko Popa, Midrag Pavlović, Ivan V. Lalić, Matija Bećković, Rajko Petrov Nogo, Milosav Tešić, Staniša Nešić i dr. U odnosu na sve njih Radulović je ne samo dosledniji u vezivanju za izrazito teocentričku sliku sveta, nego je sve to izvodio sa daleko najviše reproduktivnih strasti u odnosu na pastirsko-teološke obrasce i kanonsku-dogmatsku pravovaljanost mišljenja.

U tom smislu je on sve stavio na jednu kartu onu koja računa na izesnost povratka Boga na svetsko-istorijsku pozornicu, pa je celinu cvoga opusa definisao kao pevanje Bogu i o svetu koji se u Bogu ogleda.

Ivan Negrišorac