Marko Kraljević je svakako najznamenitiji epski lik srpske usmene tradicije. O njemu su pevali i pripovedali i drugi južnoslovenski narodi, pa se može reći da je prisutan u u usmenom folklornom stvaralaštvu celog balkanskog i šireg prostora. Na legendu o Marku, koja se na različitim prostorima Balkana oblikovala vekovima, uticali su mnogi elementi iz najšire epske baštine, mitske predstave, istorijske prilike i poimanja, nacionalna i verska obeležja, pa i literarni uticaji koji su vremenom postali integralni deo usmene narodne kulture. Markova biografija je zbog toga, predstavljala predmet interesovanja mnogih naučnika i istraživača, književnih istoričara, i to ne samo sa naših prostora. Zanimljiva, sveža i raznovrsna monografija Ivana Zlatkovića, pokazuje da se, iako neubedljivog istorijskog osnova, epska biografija Marka Kraljevića u vremenskom rasponu od nekoliko vekova zasnovala na principima oblikovanja epske biografije i zakonitostima epske poetike.